Praetorium 2010-2011
Praefect: E. K. Huttenga
Pen: J. Hooiveld

Dat dit wat als een grap was begonnen alweer 10 jaar bestaat, ongelooflijk! Zo ongeveer waren de woorden van amice Horsman toen hij uit Amsterdam overkwam voor de lustrumdies van de stier. Jaren waarin ieder die van de zijlijn staat toe te kijken met afgunst, trillende benen en ontzag wankelend toeziet hoe de stier zijn eigen weg gaat. Weemoedig in de nacht, flessen whisky drinkend voor wat hoognodige moed, smachtend bouwend op Urk in USA of wanhopig biddend dat de mythe van de wonderbaarlijke herrijzenis uit de eigen as toch nog zal komen, zien ze hoe de stier steeds weer domineert. Geen afgang meer in de voetbalarena maar ook in het illustere jeu-des-boules spel was er van tegenstand weinig te merken.
Het was een jaar met Dostojevski, een weekend in Den Ham waar de latten werden ondergebonden om de sneeuw en de bittere kou op de Holterberg te doorploegen, een jaar waarin we elkaar ingesmeerd met liters slaolie elkaar tegen de grond werken, waarin we in de bollenstreek koreaanse mannenspelletjes afwisselden met ruw onderbroken nachten en een intrede van amice van Houwelingen, een jaar waarin we uitbundig een lustrum vierden met bbq, rugby, contextloze theologiequizen en paintbal waarin Tauroën van het eerste uur enthousiast meededen om de Koreaan voor te bereiden op zijn tijd aan het front.
Ook komend jaar zal de stier weer de grenzen van zijn eigen vrijheid opzoeken en waar het kan die doorbreken.

Laters,

Praetorium 2009-2010
Praefect: A. Dubbink
Pen: P.K. van de Kamp

Iedereen weet het en iedereen heeft zich er al bij neergelegd… Sommige hardnekkige agnostici negeren de Stier nog terwijl hun gedachten het tegendeel van hun geloof bewijzen en ze wel zonder argumenten durven beweren dat de zon morgen weer opgaat. Sommigen spreken neerbuigend bij gebrek aan beter … juist over de Stier, want hij domineert. Hij is voor iedere amice aut amica ten diepste een pain in the “ass”. En op die manier wordt duidelijk dat een ieder op wat voor wijze dan ook afhankelijk is van de Stier. En dat wordt wat saai. De disputaire arena is al jaren lang het domein van de Stier. Ook dit jaar won hij het disputaire voetbaltoernooi: wie had dat verwacht! En ook dit jaar weer ontvoerde de stier een willekeurige amice naar Balderhaar. De Stier hoeft tegenwoordig niet meer te snuiven, te trappelen en stof te doen laten opwaaien om het publiek op de banken te krijgen. Want het publiek is al weg en laat via de Bookmakers weten dat zij al weet wie er gaat winnen. Welke moedige matador waagt nog eens een been of een arm voor het oog in oog staan met de stier..? Geen een! De andere clubjes die zich mogen bedekken onder de naam van dispuut trouwen met elkaar en drinken ranja terwijl ze kneiters voor elkaar zingen of over zelfmoord denken. Daar valt niets meer te bewijzen of te halen. Wie praat er dan ook nog over winnen..?
De Stier moest het dit jaar daarom net zoals de afgelopen 9 jaren weer van zichzelf hebben. En de stier kan dat als geen ander. Onder Praetorium Tijssen was het nooit saai. En met het jaarthema aanvechting, het moet ergens vandaan komen, liet de Stier zien geen valse schaamte te kennen wanneer er onderling goede gesprekken ontstonden n.a.v. teksten van o.a. Piper en Edwards. Op die manier konden we werken aan ons en elkaars geloofsleven. Andere avonden werden gevuld met karten, frikadellenvreetwedstrijden en film. Ook ontmoette T.A.U.R.O.S. weer enkele nestores Taurosis. Tauro Horsman liet de Stier kennis maken met de aanvechtingen van Amsterdam en daarbij hoorde zijn werk als gemeente-stichter ad interim. Tauro Postma ontving ons in zijn villa in Lemelerveld en liet ons zien hoe men uit het evangelie van Matteüs behoort te preken.
De Stier verraste dit jaar vriend en vijand door zichzelf eens van zijn vrouwelijke kant te laten zien door een aantal kunstwerken te creëren en die aan de Theologische Universiteit uit te lenen ter ere van haar 146-jarige bestaan (naar interne pretentie). De aula werd op deze manier wekenlang gedomineerd door uiers, horens e.a. verschijningsvormen van de Stieren en Koeien.

Ach, het is mooi zo. Er wacht ons een lustrumjaar en wanneer u daarom weer eens het lalala-lied in de verte hoort klinken, bid dan maar dat u samen met uw vrienden zo’n halve perichorese-ervaring mag beleven terwijl wij elkaar de fles Beereburg doorgeven wanneer wij naakt de rondedans in de IJssel vieren…

Tabee.