Bestuur 2010-2011 onbekend
I have a dream. But, because I’m not Dr. King I will keep the dream for myself. (een verstandig levende, 1987-heden)
Blind Willie Johnson, Woody Guthrie, Leadbelly en vele andere Amerikaanse helden kunnen trots op ons zijn. De mannen van Canned Heat, voor zover nog in leven, onze vrienden van Lynyrd Skynyrd en medestrijder Muddy Waters zijn in staat om een tevreden glimlach rond hun mondhoeken te toveren. Want, naast het thema Amerika, heeft onze societas ook nog een afgevaardigde naar de States gestuurd om de smaak van het leven daar te proeven. Festiviteiten als Halloween, Thanksgiving, Martin Luther King en sleepovers kennen geen geheimen meer voor Clavis. Som House kan zich op een positieve manier omdraaien in zijn graf.
De zo vaak bezongen groene velden van Oklahoma, de machtige Rocky Mountains, de unieke combinatie van a en b en de achtbaanse snelwegen in Carlifornia zijn verkend en zuiver bevonden. De zo vaak beschreven Tom(my) Waalewijn en Lyanne Wilts zijn in de spreekwoordelijke blauwe wateren van Florida verenigd met hun grote voorbeelden. Verder werd er ook nog getrouwd. Dit eeuwenoude gebruik werd werkelijkheid toen onze Magister op 1 juni 2010 in het huwelijk trad met een Nederlandse knaap die qua levensstijl het niet slecht zou doen in een willekeurige wijk in Houston. Ook beleefden we een aantal spectaculaire weekenden. Allereerst het nieuw ingelaste oktoberweekend waar we bij onze geweldige amice Meijer weer eens konden klokken als nooit tevoren. En we vierden Halloween en Thanksgiving op gebruikelijke wijze. Zo keken we een fantastische horrorfilm die op de lachspieren werkte. Dan doe je het als regisseur goed. En er was bijvoorbeeld ook nog een dies weekend bij the Master, amice Runhaar. Inderdaad: Runharius de grote. In zijn paleis vierden we ons 15 jarig bestaan als nooit tevoren. Het jaar bevatte nog veel meer en was ongekend great.
De toekomst zal nog greater zijn.
Magisterium Broekema 2009-2010
Magister: A.C. Broekema
Magistratus: W.Q. Hoorn
On a day on your way,
you will view a brand new sky,
heaven’s blue in your eyes and everywhere.
Thinking why it should be,
much related to the key,
and therefore related to me.
Trouw niet voordat je veertig bent, is een slagzin die veel Claviscisten afgelopen jaar aan hun laars hebben gelapt. Links en rechts trouwden ze en doken ze de bedstee in. Zonder blikken of blozen. Keer op keer verzamelde het hemelsblauwe legioen al haar krachten om een kneiter op te doen laten stijgen en mensen de weg te wijzen naar dat ene. Het enige echte blauw.
'Give me hope Joanna' was een andere slagzin die veel Claviscisten aan hun laars lapten. De lijn van de hoop die ons had moeten brengen tot ver boven Jurgen Moltmann of Barend Kamphuis bleef slechts hangen op een lullige twee meter. En na een jaar Magisterium Stegeman was men ook op de hoop uitgekeken. Want waar bleven immers de ellende en de zonde? Daarom werd Magisterium Broekema van overzee binnengevlogen.
Amice Balder en amica Guijt zwichtten afgelopen Augustus beiden voor ons hemelsblauw. En dit jaar werd door ons dispuut zelfs de metropool Balderhaar in Duitsland bezocht, om de amici Balder en (alweer) Stegeman terug te halen bij een plaatselijke familie. De toon was weer gezet, het jaar kon in vrede worden voortgezet.
Polkinhorne en 'bramen' Bram van de Beek werden uitgeplozen om hun kijk op de hoop helder te krijgen. Een geniale Dies werd beleefd in huize Balder, in Broek op Langedijk. Uit het niets zingt sinds die beruchte dies Rita Balder-Glas psalm 108:2 zonder enige schroom mee. En dat nog wel als erelid. De auteur van 'Broeder weg' kon vanwege zijn uitspattingen in de media geen erelid blijven.
Ondanks alles beleefden we ook nog een heuse nude night in verwencentrum 'De Smelt', werd namens de societas een boom aan het Kamper park geschonken en kampeerden we een 'weekmidden' op camping 'De Worp' in Deventer in Augustus. Daar besloten we komend jaar de United States in te duiken.
Boom, bam, tjakkawakka. America here we come.